ODKRYWAMY KARTY PRZYSZŁOŚCI – KRÓTKO O STAROŚCI

Czym jest starość?

z20947040V,eldery-hands-rece-starosc

Niekiedy wyobrażamy sobie jak może wyglądać nasza przyszłość, za dwadzieścia, trzydzieści lat. Nie myślimy o starości, którą przyjdzie nam przeżyć. Dlaczego? Może się jej boimy. Boimy się śmierci, a starość jest jej przedsionkiem. Uciekamy od smutnej rzeczywistości. Nie chcemy myśleć teraz o życiu kiedyś. My jako nastolatkowie nie zastanawiamy się nad sensem naszego życia, czy jest ono dobre czy złe.

Starość jest etapem, kiedy analizujemy wszystkie dni, ważne momenty. Przeszukujemy karty naszego życia aby znaleźć coś, co pomogłoby ocenić nasze postępowanie w przeszłości. Tak naprawdę każdy moment ma wpływ na naszą starość. To czego dokonaliśmy w młodości odzwierciedla się w późniejszych latach. Wszystko wraca do nas ze zdwojoną siłą. Może nie teraz, zaraz, ale po latach uświadomimy sobie, że tak jak traktowaliśmy starszych kiedyś, młodzi będą traktować nas.

To jest również lekcja dla nas – młodych. Musimy sobie uświadomić, że nasze działania powrócą do nas jak bumerang w podeszłym wieku.

Starość jest również czasem przemyśleń dotyczących kresu życia. Jest badaniem księgi jaką sami napisaliśmy przez całe życie. Podróżą do wspomnień i naprawianiem błędów.

“Śmierć jest doprawdy wielką tajemnicą. Wydarzeniem, które należy otoczyć miłością i szacunkiem. Od samych narodzin zbliżamy się ku śmierci, ale w wieku podeszłym jesteśmy z roku na rok coraz bardziej świadomi jej bliskości – jeżeli tylko siłą nie usuwamy od siebie takich myśli i uczuć. Stwórca tak sprawił, że starość niemal w naturalny sposób oswaja człowieka ze śmiercią”

staroscŚwięty Jan Paweł II

Coraz częściej słyszymy, że dziećmi zajmują się ich dziadkowie. Poświęcają czas najbliższym ponieważ nie ofiarowali go kiedyś. Zdają sobie sprawę z tego, że ich dzieci cierpiały z powodu ciągłej nieobecności rodziców w domu na rzecz pracy i innych obowiązków. Naprawiają swoje błędy, poprzez opiekę nad wnukami. W ten sposób przepraszają za jej brak nad swoim potomstwem.

Dla wielu starość jest czasem odpoczynku. Jest chwilą wytchnienia i nagrodą za ciężkie, pełne trudności życie. Jest chwilą na realizację marzeń, na które nie mieli czasu przez lata pracy. Na czytanie odłożonych na półkę książek, na podróże, na taniec… Czas na próbowanie nowych potraw, na spędzanie każdej chwili najlepiej jak się da. Na czerpanie z życia wszystkiego co dobre i układa uśmiech na naszych ustach. Na spędzanie ostatnich momentów z najbliższymi.

babcia-17829597Starość można podzielić na trzy etapy: młodą, utożsamianą z przejściem na emeryturę, średnią – po 75. roku życia i sędziwą, po 90. Kiedy pytamy młodych ludzi, co sądzą o starości zamyślają się na chwilę. Jedni odpowiadają, że to czas odpoczynku, samorealizacji, aktywności, natomiast innym kojarzy się ona z biernością, snem, a nawet niedołężnością i chorobami oraz ciągłym życiem w poczekalni przychodni. Są też tacy, dla których starość to babcia i dziadek, a babcia i dziadek to radość, nieustanny uśmiech, miłość, pomoc – kiedy jest potrzebna, domowe obiadki, a przede wszystkim ogromne ciepło.

Ludzie w średnim wieku mają bardzo dużo obowiązków, pracują zawodowo i wychowują dzieci. Część z nich marzy, by doczekać już emerytury, której przywilejem jest swobodne życie i dużo wolnego czasu, mają na nią tysiące planów. Pozostali nie chcą jej, ponieważ kojarzy się im z podeszłym wiekiem, nudą i osamotnieniem. U niektórych przejawia się gerontofobia, czyli paniczny lęk przed starością. Dzieje się tak też m.in. dlatego, że w dzisiejszych czasach środki masowego przekazu promują głównie kult młodości.

Starość nie musi być nudna! Aktywność to naturalna potrzeba człowieka w każdym wieku, nie tylko młodych. Ludzie bierni szybciej się starzeją fizycznie, psychicznie i społecznie, żyją w poczuciu izolacji, krzywdy i osamotnienia, mają zaniżone poczucie własnej wartości. Ważne jest, aby znaleźć sobie pasję i zajęcia, które uczynią starość kreatywną. Każdy z czasem powinien zaakceptować zmiany w wyglądzie i psychice, a także dostosować wyzwania do możliwości. Pamiętajmy, że ciało to tylko kostium, a my mamy tyle lat na ile się czujemy.

Według badań najwyższy poziom zadowolenia seniorów wiąże się z relacjami z przyjaciółmi (62%), sposobem spędzania wolnego czasu (60%) i relacjami w rodzinie (52%). Współczesny senior ma często większe wsparcie społeczne w sąsiadach i znajomych niż w bliskich, co jest smutne. Najczęściej jest to spowodowane zmianami modelu rodziny i emigracją.  “Bycie użytecznym pomaga starzeć się pięknie” – twierdzą seniorzy.

My, jako młodzi ludzie zadbajmy o życie osób w podeszłym wieku. Okażmy im szacunek, np. poprzez powiedzenie “Dzień dobry!”, czy ustąpienie miejsca w autobusie. Pomóżmy im, jeśli tego potrzebują, zróbmy zakupy, odwiedźmy w szpitalu, lub domu. Tym ludziom często wystarczy zwykła rozmowa, za którą są ogromnie wdzięczni. Nie bądźmy wobec nich obojętni, zwróćmy uwagę na to, że wszyscy się starzejemy i z czasem to my będziemy tymi potrzebującymi seniorami.

z18365051IHR,Za-35-lat-co-drugi-Polak-bedzie-mial-co-najmniej-5

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.