Karne wypracowanie #2

Temat wypracowania: Wykaż i uzasadnij, że bezpodstawny atak na bezbronną i delikatną koleżankę jest niegodny ucznia klasy humanistycznej LO im. M. Kopernika.

Codzienne życie stawia na naszej drodze wiele wyborów. Często myślimy nad tym, jak zachować się w danej sytuacji, kiedy mamy przynajmniej dwie opcje postępowania. Jedną z nich jest otwarta polemika, podczas której mamy okazję do tego, aby w jasny i klarowny sposób wyłożyć wszelkie czynniki, motywujące nasze zachowanie. Drugą z możliwych opcji stanowi brutalny atak fizyczny niemający wytłumaczenia, szczególnie jeśli mowa o osobie delikatnej, wątłej i niebywale urodziwej, którą potencjalnie może być  koleżanka z klasy. Poniżej postaram się wykazać i uzasadnić, iż zachowanie takie jest przejawem nieprzemyślanego oraz niedojrzałego zachowania, które pociąga za sobą zgubne skutki oraz jest niegodne ucznia klasy humanistycznej uczęszczającego do szkoły im. Mikołaja Kopernika w Krośnie.

Pierwszym przykładem, do którego pragnę się odwołać, stanowi Pismo Święte, a dokładniej Księga Rodzaju, która opisuje literackie wyobrażenie stworzenia człowieka przez Pana Boga. Widzimy tam, że choć to mężczyzna został stworzony jako pierwszy, to w oczach Stworzyciela zarówno on jak i kobieta są tak samo ważni, co potwierdza fakt, iż powołanie Ewy do życia miało na celu to, by Adam nie był samotny. To oznacza, iż miała ona pełnić w jego życiu rolę drugiej połówki, która wiernie wspierałaby go w trudnych dla niego chwilach, jak i odwrotnie: stając się w życiu pierwszego mężczyzny tym człowiekiem, do którego będzie mógł kierować swoje uczucia i myśli. Pięknie równość kobiety oraz mężczyzny obrazuje język hebrajski, w którym te dwa słowa tłumaczone są na „isz” oraz „isza”, co symbolizuje to samo źródło, z którego zostali stworzeni, a więc ich równość. Przesłanie to uczy nas, jak ważny jest w życiu każdego mężczyzny szacunek wobec drugiej połówki, która posiada te same prawa i jest na równi z nami, więc nie przystoi, aby własne zdanie czy idee przekładać ponad zaplanowany porządek świata, który pozwala na utrzymanie ładu i harmonii, zwłaszcza gdy do tego aktu posuwa się przyszły humanista, który powinien być świadomy tego, jak istotny jest szacunek wobec drugiego człowieka.

Kolejnym potwierdzeniem tezy zawartej w powyższym temacie może stanowić postawa Zbyszka z Bogdańca, która zawarta zastała w powieści H. Sienkiewicza pt. „Krzyżacy”. Młody rycerz nie bał się wziąć odpowiedzialności na swoje barki, jaka spadła na niego w chwili, kiedy jego młoda małżonka została uprowadzona przez okrutnych przedstawicieli Zakonu Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie. Wyprawa, którą podjął jeszcze wtedy, jak mogłoby się wydawać niedojrzały nastolatek, okazała się jedną z najpiękniejszych historii miłosnych, jakie możemy spotkać. Wielka miłość oraz poczucie obowiązku sprawiły, że Zbyszko z Bogdańca, ryzykując własne życie, wybawił młodszą od siebie Danusię, nie porzucając ją również wtedy, kiedy na jaw wyszło, iż postradała zmysły. Postawa ta warta jest uwagi oraz naśladowania, ponieważ niesie ze sobą uniwersalny przekaz dla każdego młodzieńca, pokazując, że siła fizyczna, choć stanowi środek osiągniecia zamierzonego celu, zawsze musi być kierowana poprzez umysł po to, by mogła służyć delikatnej i bezbronnej koleżance z klasy, godnie reprezentując ucznia klasy humanistycznej.

Trzecim przykładem, który pozwoli mi wykazać, iż nieuzasadniony i bezpodstawny atak na koleżankę jest czymś złym i niegodnym ucznia klasy humanistycznej, jest gen. Elżbieta Zawadzka, która jako druga kobieta w Polsce otrzymała tak wysoki stopień wojskowy. Urodziła się ona na zachodnich ziemiach polskich, kiedy należały jeszcze do Niemiec w wyniku dokonanych 100 lat wcześniej zaborów.  Jako młoda dziewczyna odnosiła dobre wyniki w nauce, to też maturę zdała, osiągając wysoko poziom. II wojna światowa spowodowała, iż Zawadzka postanowiła włączyć się czynnie w walkę zbrojną. Początkowo służyła jako kurierka, przemierzając trasę przez Gibraltar, Hiszpanię, Francję, Niemcy, ostatecznie docierając do Londynu. Jako nieliczna przeszła trudne i wymagające szkolenie, w wyniku którego znalazła się w oddziale cichociemnych. Kiedy wybuchło powstanie warszawskie, młoda wówczas kobieta znalazła się w stolicy, stawiając dzielnie czoła niemieckiemu okupantowi. Po wojnie, jak zresztą wielu innych działaczy niepodległościowych, włączyła się w walkę antykomunistyczną, za co na kilka lat trafiła do więzienia. Pod koniec życia zastała uhonorowana Orderem Orła Białego, a także otrzymała szlify generalskie. Ta historia uczy nas, że kobiety są bardzo silnymi istotami, niejednokrotnie lepiej radzącymi sobie w trudnych warunkach aniżeli my mężczyźni. Warto zaznaczyć, iż Zawadzka posiadała tytuł profesora nauk humanistycznych, co dodatkowo wykazuję, że jakikolwiek atak na kobietę może być napaścią na potencjalną panią profesor, która w przyszłości może wnosić wielki wkład w polski dorobek kulturalny.

Podsumowując, raz jeszcze pragnę podkreślić swoje stanowisko, które sformułowałem na początku pracy. Jakakolwiek przemoc fizyczna, która jest nieuzasadniona i czyniona wobec bezbronnej koleżanki, jest bezpodstawnym atakiem, który nie przystoi uczniowi klasy humanistycznej uczącemu się w liceum im. Mikołaja Kopernika. Pragnę również wyrazić swoją głęboką wiarę w to, że uda mi się żyć w czasach, gdzie takie zachowanie będzie powszechnie piętnowane oraz spotykać się będzie z publicznym potępieniem.

Dominik Świetlak, 2G LO

3 komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.